Τρίτη, 26 Μαρτίου 2013

Αφιερωμένο στον κυρ-Φώτη



Στις 21 Ιουλίου του 1944 ένας κύκλος αξιωματικών του γερμανικού στρατού προσπάθησε, με μια βόμβα που τοποθέτησε ο συνταγματάρχης Stauffenberg δίπλα στα πόδια του Χίτλερ (σε μια τσάντα εγγράφων), να τον εξοντώσει και να οδηγήσει σε τέλος τον πόλεμο και την κυριαρχία του ναζιστικού κόμματος στη Γερμανία. «Φυσικά» ο μόνος που δεν έπαθε τίποτα από την τρομακτική έκρηξη ήταν ο Χίτλερ. Ο Θεός, βλέπετε, αγαπά τους εγκληματίες.

Το πραξικόπημα απέτυχε σε όλη του την έκταση, με αποτέλεσμα να εκτελεστούν μέσα σε τρεις ημέρες, με τρόπο φρικιαστικό, δεκάδες στρατηγών και συνταγματαρχών που είχαν πάρει μέρος ή και μόνον ήξεραν για την σχεδιαζόμενη απόπειρα. Ελάχιστοι, για διάφορους συμπτωματικούς λόγους και με μεγάλη ποσότητα τύχης, επιβίωσαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης μαζί με Εβραίους και άλλους αντιπάλους του ναζιστικού κόμματος. Πρέπει να σημειωθεί εδώ ότι μεγάλος αριθμός αυτών των αξιωματικών αυτοκτόνησε (μεταξύ των οποίων και ο γνωστός στρατηγός Rommel) για να προφυλάξουν τις οικογένειές τους από αντίποινα.

Ένας από τους τυχερούς που επέζησαν σε στρατόπεδο συγκέντρωσης μέχρι που το κατέλαβαν οι Αμερικανοί, ήταν και ο ταξίαρχος Gersdorff. Οι Αμερικανοί έφεραν στο στρατόπεδο και μερικούς αξιωματικούς-Ναζί, μέχρι να ξεκαθαρίσουν την κατάσταση, μεταξύ των οποίων και γνωστούς εγκληματίες πολέμου όπως ο στρατηγός Engel, που ήταν και προσωπικός σύμβουλός του Χίτλερ.
Το καλοκαίρι του 1947 (δυο χρόνια μετά τη λήξη του πολέμου) οι Αμερικανοί άφησαν ελεύθερους αρκετούς αξιωματικούς, μεταξύ των οποίων όλους τους Ναζί (και τον Engel), χωρίς όμως να αφήσουν ελεύθερο τον ταξίαρχο Gersdorff που αποδεδειγμένα ανήκε στην αντίσταση και ήταν αντιναζιστής! Όταν ο τελευταίος παραπονέθηκε στον διοικητή του στρατοπέδου, ο τελευταίος του είπε τα εξής (επί λέξει): «Ο στρατηγός Engel απέδειξε με όλη του την στρατιωτική θητεία ότι εκτελεί μόνο διαταγές που του δίδονται χωρίς αντίρρηση, όποιες κι αν είναι αυτές. Έτσι και στην πολιτική του ζωή από εδώ και πέρα δεν θα δείξει αντίσταση και είναι για μας ακίνδυνος. Εσείς όμως αποδείξατε ότι ακούτε και τη συνείδησή σας και ότι επομένως μπορεί να μην εκτελέσετε τις δικές μας διαταγές και οδηγίες. Εσείς και ο στρατηγός Falkenhaousen (άλλος αντιναζιστής στρατηγός που τον κρατούσαν κι αυτόν στο στρατόπεδο) είστε για μας επικίνδυνοι. Γι’ αυτόν το λόγο θα σας κρατήσουμε αρκετό καιρό ακόμα φυλακισμένους!»

Είναι ανάγκη να κάνω σχόλια; Είναι ανάγκη να εξηγήσω ότι οι εξουσίες επιθυμούν άτομα υπάκουα, χωρίς αυτόνομη συνείδηση, αλλά με «συνείδηση» προσαρμοζόμενη στις εκάστοτε ιδεολογικές νόρμες της εκάστοτε εξουσίας; Είναι ανάγκη να εξηγήσω, μετά απ’ αυτό το ιστορικά τεκμηριωμένο γεγονός, ότι οι εξουσίες συνεργάζεται και με άτομα «ριζικά αντίθετης ιδελογίας» εφ’ όσον υπάρχουν εγγυήσεις για μη αυτόνομη σκέψη;

3 σχόλια:

  1. Πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία και διδακτική!!! Έτσι γίνεται, όντως...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πρώτα πρώτα σιδεροκέφαλος! Βλέπω ότι είσαι καινούριος στη μπλογκόσφαιρα.
    Εύχομαι να γράφεις πάντα τόσο ενδιαφέροντα κείμενα.
    Ήξερα για την απόπειρα, αλλά δεν γνώριζα τα υπόλοιπα.
    Η εξουσία διαχρονικά ποτέ δεν αγαπούσε τα ελεύθερα πνεύματα.
    Τώρα που γνωριστήκαμε, ελπίζω να τα λέμε.
    Καλό σου βράδυ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή